مقايسه تكنيك هاي سنجش از دور و سامانه ها ي اطلاعات جغرافيايي درتخمين غلظت رسوبات معلق آب هاي سطحي

تعهدات ملي و منطقه اي كنترل كيفيت آب باعث افزايش ديده باني هاي ساحلي گشته است. سنجش از دور و سامانه ي اطلاعات جغرافيايي از جمله تكنيك هاي مرسوم بررسي كيفيت آب مي باشند. غلظت بالاي رسوب معلق به طور مستقيم روي كيفيت آب، باروري فيتوپلانكتون ها وتوزيع و پخش دوباره آلودگي ها تاثير مي گذارد. در اين مطالعه با استفاده از داده هاي ميداني غلظت رسوب معلق جمع آوري شده از مصب رودخانه بهمنشير و محصول MOD09GQ سنجنده ي ماديس با تفكيك مكاني 250 متر و بهره گيري از RS و GIS نقشه هاي غلظت رسوب معلق مصب رودخانه بهمنشير تهيه شدند. نتايج نشان مي دهد كه ريشه ميانگين مربع خطاهاي روش سنجش از دور در برآورد غلظت رسوبات معلق 53 درصد كمتر از روش سامانه اطلاعات جغرافيايي است بطوريكه مقادير خطاي متوسط داده هاي تست در روش هاي RS و GIS به ترتيب 1/54 و 81/115 ميلي گرم بر ليتر بود كه نشان از برتري تكنيك سنجش از دارد.