استراتژي هاي مديريتي روغن موتور كاركرده

افزايش روز افزون خودروهاي سبك و سنگين با صنعتي شدن جوامع و استفاده از روغن موتور در خودروها نيازمند خودكفايي در توليد و تصفيه روغن موتور مي باشد. هدف اين تحقيق تعيين بهترين استراتژي جهت مديريت روغن موتور كاركرده به صورت مقايسه اي با گزينه هاي مختلف انجام گرفته است. اين مطالعه به صورت مروري و با استفاده از آخرين يافته هاي علمي جهت حفظ اكوسيستم ها و محيط زيست كشور انجام گرفته است و مقالات مورد استفاده از پايگاه هاي اطلاعاتي,SID Science Direct ,Magiran Scopusاز سال 2005تا 2010جستجو شده است. شركت نفت ايران روغن موتور را به صورت تصفيه اوليه در سطح كشور پخش مي كند كه پس از استفاده در موتور خودرو به روغن سوخته يا كاركرده تبديل مي شود. روغن موتور كاركرده در گذشته در ليست طبقه بندي سازمان حفاظت محيط زيست امريكا جزو مواد زائد خطرناك طبقه بندي ميشد و اين مواد سهم عمده اي در آلوده سازي محيط زيست داشته و مخاطرات جدي در پي دارد. روش متداول توليد روغن هاي روانكار، تصفيه برش روغن استخراج شده از نفت خام است كه شامل فرايند استخراج با حلال يا فورفورال و فرايند موم زدايي با حلال جهت كاهش نقطه ريزش روغن مي باشد. مديريت روغن موتور در كشورهاي صنعتي به صورت كلي شامل،جمع آوري، بازيافت، كمپوست،سوزاندن، دفع،ساير مصارف (مالچ پاشي)مي باشد. از بين اينها بازيافت بدليل جلوگيري از هدر رفت منابع كشور و جلوگيري ازالودگي محيط زيستي در اولويت است