بررسي اثر TDS بر كارايي راكتور بيولولوژيكي با بستر متحرك در كاهش COD فاضلاب صنعت پتروشيمي

در دنياي امروزي، زندگي بشر در گرو توسعه فن آوري هاي جديد بوده و حفاظت از محيط زيست نيز به شدت به سطح دانش و فن آوري بشر در زمينه استفاده از فن آوري هاي پاك و سازگار با محيط زيست و تجهيزات كنترل آلودگي وابسته شده است. هدف از اين تحقيق بررسي اثر TDS بر كارايي راكتور بيولوژيكي با بستر متحرك در افزايش بازدهي حذف COD از فاضلاب صنعت پتروشيمي در مقياس پايلوت مي باشد. در اين مطالعه از يك راكتور استوانه اي با حجم كل 5/9 ليتر كه حدود 50% از حجم آن را مديا با سطح ويژه 650 متر مربع بر متر مكعب بود استفاده گرديد. قبل از راه اندازي سيستم، رژيم جريان هيدروليكي راكتور تحت بررسي قرار گرفت و در نهايت پايلوت با لجن فاضلاب بهداشتي كه از تصفيه خانه تهيه شده بود راه اندازي شد. تشكيل بيوفيلم روي مديا با كمك فاضلاب مصنوعي با منبع گلوگز ادامه يافت. پس ازتشكيل لايه زيستي، كارايي راكتور بيولوژيكي در زمان ماند هيدروليكي 8:45 ساعت در شرايط واقعي با فاضلاب حاوي جامدات بالا بررسي شد. پس از گذشت 80 روز از فعاليت پايلوت بازدهي حذف COD در بار آلي ورودي 5/2-5/3 كيلوگرم بر متر مكعب در روز و جامدات محلول 5000-10000، حدود 92% بدست آمد