بررسي تاثير بازيافت در كاهش زباله ورودي به لندفيل در تهران در افق 1400

دفع زباله يكي از معضلاتي است كه شهرهاي بزرگ همواره با آن درگير هستند. با افزايش جمعيت شهرها، ميزان زباله توليدي نيز رشد چشمگيري داشته است. در اين شرايط جوامعي كه با دورانديشي، وضعيت آينده خود را با در نظرگرفتن وضعيت كنوني پيش بيني نموده، و براي آينده برنامه ريزي مدون و جامعي در نظر گرفته اند، موفق تر خواهند بود. در اين ميان شهر تهران با دارا بودن جمعيت روبه رشد و به تبع آن معضل رشد زباله، به منظور دست يابي به يك برنامه ريزي جامع در راستاي مديريت پسماند، نيازمند اطلاعاتي از افق 1400 مي باشد. در اين مقاله سعي شده تا با بهره گيري از آمارهاي موجود زباله جمع آوري شده براي شهر تهران در سال هاي 81-1370، تخميني از وضعيت زباله شهر تهران در سال 1400 به دست آيد. همچنين با توجه به اهميت مقوله بازيافت، پس از تخمين ميزان زباله جمع آوري شده با استفاده از چند سناريو و در نظر گرفتن اثر بازيافت ميزان زباله ورودي به لندفيل در سال 1400 نيز تخمين زده مي شود. در واقع بدين وسيله نقش بازيافت در كاهش زباله ورودي به طرز مشهودي آشكار مي شود. به گونه اي كه با افزايش ميزان بازيافت، سرانه زباله ورودي به لندفيل به ميزان قابل توجهي كاهش مي يابد