بررسي كاربرد تكنولوژي غشاء مايع براي تصفيه پساب‌هاي حاوي فنل

فنل و مشتقات آن از جمله آلوده كننده هاي مهم موجود در طبيعت هستند. استفاده روز افزون از محصولات شيميايي باعث ورود اين تركيبات به محيط زيست شده، كه اين تركيبات غيرقابل تجزيه بايولوژيكي هستند. بنابراين، نگراني عمده تصفيه پساب قبل از تخليه به محيط است. روش هاي مختلفي مانند تقطير، جذب سطحي، استخراج مايع-مايع، اكسيداسيون فتوكاتاليستي و تبخير غشايي براي حذف اين تركيبات از پساب وجود دارد. با استفاده از اين روش ها مي توان به بازده قابل توجهي از حذف دست يافت، اما مشكل عمده در اين فرآيندها زمان بالاي حذف و شرايط عملياتي دشوار مي باشد. يك نگرش تازه كه منجر به تهيه غشاءهايي با بازده اي بالا در زمان كوتاه شده است استفاده از مايعات به عنوان مواد سازنده غشاء است. اين غشاءها مي توانند به طريق شيميايي و فيزيكي انتقال يك جزء را تسهيل نمايد. در غشاء مايع، استخراج و عريان سازي در يك مرحله صورت مي پذيرد كه باعث مي شود انتقال جرم به تعادل نرسد. در نتيجه در اين فرآيند، تعادل براي جدا سازي محدوديتي ايجاد نمي كند. در اين مقاله روش هاي مختلف حذف آلاينده فنل و مشتقات آن توسط فرآيندهاي مرسوم و مقايسه ي اين فرآيندها با سه نوع فرآيند غشاء مايع توده اي، تقويت شده و امولسيوني، مورد بررسي قرار مي گيرد