بررسي نقش رسانه و خانواده درافزايش آگاهي زيست محيطي (مورد مطالعه: دانش آموزان مقطع پيش دانشگاهي شهر اهواز)

در كشورهاي در حال توسعه، از جمله ايران، مسائل زيست محيطي بيش از آن چه كه جنبه فني داشته باشند، از محتوايي اجتماعي - فرهنگي برخوردار است. بنابراين، هدف نهايي حفاظت محيط زيست در رابطه با محيط اجتماعي، توسعه و افزايش آگاهي هاي زيست محيطي در سطح جامعه و نيز تقويت فرهنگ زيست محيطي در سطوح مختلف اجرايي مي باشد. در اين مقاله سعي بر آن شده تا به بررسي نقش آموزش هاي زيست محيطي رسانه، خانواده كه از مهمترين اهرم هاي جامعه پذيري هستند - در افزايش سطح آگاهي زيست محيطي دانش آموزان مقطع پبش دانشگاهي شهر اهواز پرداخته شود. اين تحقيق به روش پيمايشي و با استفاده از پرسشنامه در سطح شهر اهواز اجرا شد. جامعه آماري كليه دانش آموزان مقطع پيش دانشگاهي منطقه شهري اهواز و حجم نمونه 200نفر بود كه با استفاده از فرمول كوكران محاسبه شد. اين تعداد از روش نمونه گيري خوشه اي از ميان مناطق مختلف شهر اهواز انتخاب گرديده و بصورت تصادفي پرسشنامه در اختيار آنان قرار گرفت. به منظور اندازه گيري روايي سوالات پرسشنامه ابتدا تعداد 30 پرسشنامه توسط نمونه مورد نظر تكميل و از طريق آلفاي كرونباخ، ضريب روايي سوالات محاسبه شد.ميانگين آگاهي زيست محيطي افراد از حداكثر نمره كه 35 بوده است براي كل پاسخ گويان 61/19 است كه براي دختران اين ميزان 72/20 و براي پسران50/18 است. نتايج نشان مي دهد كه ضريب همبستگي بين دو متغير ميزان استفاده از رسانه هاي حاوي موضوعات زيست محيطي و آگاهي زيست محيطي519/0 و سطح معناداري آن 000/0 مي باشد كه نشان از معنادار بودن رابطه بين دو متغير است. ضريب همبستگي بين دو متغير نوع خانواده بلحاظ نگرش هاي زيست محيطي(انسان مدارانه و محيط مدارانه) و آگاهي زيست محيطي دانش آموزان359 /0 و سطح معناداري آن 000/0 مي باشد كه نشان از معنادار بودن رابطه بين دو متغير است