پهنه بندي كيفيت آب شرب از طريق شاخص كيفي در محيط GIS

بروز خشكسالي و كاهش بارش در دهه اخير تمايل به بهربرداري بيشتر از آب هاي زيرزميني را تشديد كرده است. از طرفي افزايش جمعيت و گسترش طرحهاي صنعتي و كشاورزي ورود آلاينده ها به آب زيرزميني را افزايش داده است. لذا ارزيابي كيفيت آب زيرزميني ضرورت ويژه اي دارد. در اين تحقيق سعي شده تا روش هاي جديدي جهت تعيين شاخص كيفيت آب زير زميني با استفاده از سامانه اطلاعات مكاني ارائه شود. از آنجا كه تعداد پارامترهاي قابل اندازه گيري كيفي آب (شيميايي، فيزيكي،بيولوژيكي) زياد است بررسي تمامي شرايط كيفي آن بسيار مشكل وپر هزينه است. در اين تحقيق براي بررسي تعدادي از پارامترهاي شيميايي و تهيه نقشه كيفي آب زيرزميني روش شاخص كيفي Ground water Quality Index استفاده شده است. اين روش از طريق نرمال كردن و شاخص گذاري 6 پارامتر شيميايي موثر در كيفيت آب شرب از جمله TDS، So4،Mg،Ca،Na و Cl و مقايسه آنها نسبت به استاندارد سازمان جهاني بهداشت(WHO) در سامانه اطلاعات جغرافيايي و در دشت داراب( استان فارس) انجام گرديد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه ميزان GQI حدود 74 محاسبه گرديد كه نشان دهنده كيفيت قابل قبول آب به لحاظ مصرف شرب مي باشد. با توجه به تاثير عوامل طبيعي و فعاليت بشري بركيفيت آب منطقه، از اين امر جهت تعيين دقت نقشه كيفيت بدست آمده استفاده گرديد.