پهنه‌بندي آسيب پذيري آبهاي زيرزميني استان مازندران با استفاده از مدل DRASTIC و بكارگيري GIS

به منظور پهنه‌بندي كيفي آبهاي زيرزميني دشتهاي هراز، تالار و تجن از مدل اصلاح شده DRASTIC استفاده شده است. به دليل كمبود اطلاعات نقشه‌اي، در مقاله حاضر به جاي 7 سري داده (لايه اطلاعاتي) مورد نياز مدل، صرفا از 5 لايه استفاده گرديد كه عبارتند از: شيب، عمق آب زيرزميني، جنس بستر آبخوان، جنس بستر خاك و هدايت هيدروليكي. بنابراين از دو لايه جنس لايه آبدار و تغذيه آبخوان استفاده نگرديد. همچنين به دليل اينكه لايه‌هاي موجود هدايت هيدروليكي و بستر خاك داراي واحدهاي منطبق با طبقه‌بندي مدل نبود، با تغييراتي در نحوه طبقه‌بندي پيشنهادي مدل DRASTIC لايه‌هاي مورد نياز توليد گرديد و تغييراتي متناسب با داده‌هاي موجود داده شد. پس از آن هر يك از لايه‌هاي اطلاعاتي در قالب نقشه در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) وارد گرديد. سپس لايه‌هاي اطلاعاتي مورد اشاره در محيط نرم‌افزار ArcGIS 9.2 به شيوه رستري با يكديگر ادغام گرديد. در نهايت انديس DRASTIC براي محدوده‌هاي مختلف روي نقشه وارد گرديد و طبقه‌بندي مجدد براي شناسايي پتانسيل آلودگي آبهاي زيرزميني در نواحي مختلف انجام گرفت. نتايج نشان مي‌دهد كه بخشهاي شمالي استان مازندران به نسبت نواحي جنوبي، داراي پتانسيل بيشتري براي آلودگي آبهاي زيرزميني مي‌باشند و هرچه از جنوب به سمت شمال محدوده مطالعاتي مي‌رويم پتانسيل آلودگي آبهاي زيرزميني با شدت و شيب تندي افزايش مي‌يابد