روشي جديد براي بهبود عملكرد كلاريفاير سختي گير آب

امروزه با توجه به بحران فزآينده محيط زيست بحث كاهش تخريب محيط زيست نه فقط به عنوان يك انتخاب، بلكه بايد به عنوان يك اجبار در فرآيند هاي مهندسي شيمي به كار گرفته شود. نحوه انجام فرآيند، شيوه كنترل و مونيتورينگ، ميزان و نوع ضايعات توليدي فرآيند، همگي عواملي هستند كه مستقيما بر محيط زيست تأثير گذارند.يكي از عمده ترين مشكلات آبهاي صنعتي سختي آن است. تشكيل رسوب سخت، كاهش انتقال حرارت، افزايش مصرف انرژي و نياز به تميزكاري شيميايي از جمله عواملي هستند كه منجر به افزايش هزينه هاي عملياتي و آلودگي محيط زيست مي شوند. در اين مقاله فرآيند سختي گيري آب صنعتي به روش آهك زني مورد بررسي قرار گرفته است. در اين روش سختي آب را توسط يك ماده سختي آور (آب آهك) تا محدوده ppm 50~30 كاهش ميدهند، از اين رو نحوه كنترل عملكرد براي دستيابي به مقدار آهك مصرفي و سختي خروجي بهينه از اهميت زيادي برخوردار است و مطلوب بودن فرآيند را مستقيما تحت تاثير قرار ميدهد. در حال حاضر كنترل عملكرد كلاريفاير سختي گير آب بر مبناي كنترل قلياييت ساده (P) وكل (M) ميباشد، بطوريكه عملكرد مطلوب وقتي بدست مي آيد كه P-M2 مقداري بزرگتر از صفر و در حدود 5 داشته باشد.با انجام آزمايشات در مقياس آزمايشگاهي و صنعتي مشاهده شد كه كنترل عملكرد بر مبناي قلياييت هميشه درست و قابل اعتماد نيست و منجر به حصول حداقل سختي در خروجي نميشود. علاوه بر اين استفاده از اين روش مستلزم انجام آزمايشات وقت گير و استفاده از مواد شيميايي (تيترانت و شناساگر) و توليد پساب آزمايشگاهي است. در عين حال مشخص شد كه مي توان از اندازه گيري هدايت الكتريكي به عنوان يك روش كم هزينه، بدون نياز به مصرف مواد شيميايي و بدون توليد پساب آزمايشگاهي براي مونيتورينگ و كنترل عملكرد كلاريفاير استفاده كرد كه منجر به حصول حداقل سختي و حداقل لجن رسوبي خواهد شد