مديريت زباله الكترونيكي در ايران

ورود تكنولوژي به زندگي هاي امروز، ارمغان ناخواسته اي به نام پسماند الكترونيكي را به دنبال دارد كه پيامد مصرف بي رويه محصولات الكترونيكي است كه خود هزينه اي شايد بيشتر از اصل هزينه بهره برداري را شامل مي شود. رشد سريع توليد و مصرف وسايل الكترونيكي و رايانه منجربه ظهور پسماندهاي الكترونيكي گرديده است. اين پسماندها به دليل مخاطراتي كه براي انسان و محيط زيست مي تواند ايجاد كند، به عنوان مواد زايد خطرناك شناخته شده‌اند هم اكنون در دنيا بر اساس گزارش سازمان ملل، بين 20 تا 50 ميليون تن زباله الكترونيكي در سال دفع شده و كشور آمريكا بزرگترين توليد كننده اين زباله ها در جهان محسوب مي شود. ضوابط و روشهاي مديريت اجرايي پسماندهاي برقي و الكترونيكي در ايران در سال 89 مصوب و ابلاغ گرديد و اين ضوابط به منظور دستيابي به ايجاد رويه اي مناسب و ضابطه مند براي توليد، واردات، حمل و نقل، نگهداري و بازيافت و دفع پسماندهاي برقي و الكترونيكي مي باشد و مديريت صحيح پسماند در رايانه و دستگاههاي داراي لامپ تصوير، لوحهاي فشرده اطلاعاتي، گوشيهاي تلفن همراه، لامپهاي فلورسنت، باتريها و نگهداري و حمل و نقل پسماندهاي مذكور اعلام گرديده است.