اثر انرژي شكست در رشد و گسترش ترك در سدهاي بتني وزني تحت اثر نيروي زلزله

مكانيك شكست يكي از مدل هاي شكست مورد استفاده در آناليز سدهاي بتني وزني مي باشد. اين مدل بر پايه مفهوم اتلاف انرژي در سازه اي كه در آن فرآيند شكست رخ مي دهد، استوار است. پارامتر تعيين كننده در اين معيار، انرژي شكست مي باشد كه انتخاب يك مقدار مناسب براي انرژي شكست مي تواند در رفتار سازه تاثير گذار باشد. در اين مقاله تاثير پارامتر انرژي شكست بر روي نتايج حاصل از آناليز غير خطي سد هاي بتني وزني، با انتخاب مدل مكانيك شكست به عنوان معيار شكست در بتن، بررسي شد. در مطالعه حاضر، سد كوينا با در نظر گرفتن اندركنش سد و مخزن تحت اثر زلزله كوينا مورد آناليز قرار گرفت كه نتايج حاصله بيانگر اين امر بود كه با توجه به تغيير در انرژي شكست، المان هاي ترك خورده در نواحي پاشنه سد و محل تغيير شيب قرار دارند. البته با افزايش انرژي شكست ترك هاي ايجاد شده در قسمت بالا دست، حذف شدند و در اين ناحيه المان آسيب ديده مشاهده نمي گردد. مقدار انرژي شكست بر روي تعداد المان هاي ترك خورده اثر مي گذارد و با افزايش مقدار آن ناحيه آسيب ديده كوچكتر خواهد بود