ارزيابي ظرفيت باقيمانده تيرهاي I شكل تحت اثر خوردگي

خوردگي در سازه هاي فولادي مطلب بسيار مهمي است كه مي بايست در هنگام طراحي در نظر گرفته شود. هنگامي كه خوردگي در عضوي ازسازه اتفاق مي افتد باعث كاهش سطح مقطع آن و تغيير در خصوصيات مقطع عضو شده كه نتيجه آن كاهش ميزان باربري و خدمت پذيري سازه مي باشد. براي درك بهتر مطلب لازم است تا ماهيت خوردگي، عوامل مؤثر، مدلهاي خوردگي و تأثيراتي كه خوردگي در طول زمان بر ظرفيت باربري سازه از جمله ظرفيت خمشي اعضا مي گذارد بررسي شود. هدف اصلي اين تحقيق بررسي ميزان كاهش سطح مقطع در طول زمان در اثر خوردگي و همچنين بدست آوردن ظرفيتهاي باربري باقيمانده در زمانهاي مختلف پس از شروع خوردگي در اعضا مي باشد. از جمله ظرفيتهاي بدست آمده ظرفيت باربري خمشي باقيمانده IPE100 پس از چهل سال بر اساس مدل كاهش ضخامت مقطع به صورت يكنواخت به ميزان 80.9% مي باشد. براي نشان دادن تغييرات ظرفيتهاي باربري باقي مانده نسبت به زمان با توجه به مدلهاي كاهش ضخامت نمودارهايي نبز ارائه شده است